شمارهٔ ۲ - آهن پرنده! میرزاده عشقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تصویرسازی از پیشرفت‌های فناوری در قرن بیستم می‌پردازد. او به انسان‌هایی اشاره می‌کند که با استفاده از وسایل نقلیه هوایی (مانند هواپیما) می‌توانند سفرهای طولانی را در زمان بسیار کمتری نسبت به گذشته انجام دهند. شاعر تفاوت زمانی سفر در گذشته و حال را به وضوح بیان کرده است.