شمارهٔ ۷ - جام عمر میرزاده عشقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مرگ پیامی می‌فرستد و به او می‌گوید که به جانش نزدیک شود، زیرا عمرش به پایان رسیده است. او از خود می‌پرسد که چگونه می‌تواند در چنین شرایطی در سرزمین ایران زندگی کند و در عین حال نگران به وقوع پیوستن دوباره وحشتهایی مشابه به دوران چنگیز است.