شمارهٔ ۳۵۸ بابافغانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و انتظارات عاشقانه است. شاعر بیان می‌کند که عشق تنها به گل و باغ و بهار محدود نیست و هدف اصلی او از عشق، بودن کنار معشوق است. او می‌گوید که هدف اصلی‌اش رهایی از قرآن و مشغله‌های دنیوی است. همچنین از تندی و بدخلقی خود می‌پرسد که آیا جز آزار دل عاشق هدف دیگری دارد. شاعر اشاره می‌کند که زیبایی‌های دنیا همچون گل و باغ فقط ظاهری هستند و آنچه برای او اهمیت دارد، دیدن معشوق است. در نهایت، بیان می‌کند که اشتیاق او به دیدن گل، ناشی از زیبایی معشوقش است و نه زیبایی‌های دیگر.