شمارهٔ ۳۶۵ بابافغانی
بابافغانی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
ای فتنه ی جمالت روی چو ماه یوسف
نیرنگ ساز خالت چشم سیاه یوسف
پیش تو مهوشان را رخ بر زمین طاعت
چون سجده ی کواکب در خوابگاه یوسف
غافل مشو که اخوان چون سر کشند ناگه
گرد و بال گیرد طرف کلاه یوسف
از چشم اهل مجلس چون سیل فتنه بارد
جا دارد اینکه باشد زندان پناه یوسف
در خشکسال هجران یعقوب را چه حاصل
گر آب خضر آید بیرون ز چاه یوسف
از چشم پیر کنعان شاید که تا لب نیل
در بارد ابر نیسان در پیش راه یوسف
قلب سیه فغانی آنجا چه وزن دارد
چین و چگل طفیلست در یک نگاه یوسف
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌ای با صفات یوسف اشاره دارد. معشوقه‌ای که چهره‌اش چون ماه است و چشم‌هایش نیرنگ‌آمیز. شاعر به زیبایی او اشاره می‌کند که باعث تسلیم و اطاعت دیگران می‌شود. همچنین هشدار می‌دهد که نباید غافل بود، زیرا دوستان می‌توانند ناگهان حالت خصمانه بگیرند. زیبایی و جذابیت معشوق باعث می‌شود تا دیگران در برابر او خضوع کنند، و شاعر به احساسات درد و دوری از او نیز اشاره می‌کند. همه این احساسات و جلوه‌ها در یک نگاه به سرشار از زیبایی یوسف مرتبط شده‌اند.