نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶۸ بابافغانی

بابافغانی شیرازی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

لاله عطر آمیز و گل مشکین نفس خواهد شدن

بلابلانرا دیدن بستان هوس خواهد شدن

ناز افزون کن که بی منت طفیل راه تست

آنقدر وجهی که ما را دسترس خواهد شدن

اینهمه ناز و سرافرازی که دارد نخل تو

میوه اش کی روزی دندان کس خواهد شدن

بر نمی دارم دل از لعل لبت گر خون شود

این چنین شوقی نپنداری که بس خواهد شدن

با من ناکس نشستی سوختم، این بردهد

هر کجا آتش حریف خار و خس خواهد شدن

گر چنین میخواره و اوباش خواهی زیستن

عاشقان را خانه تاراج عسس خواهد شدن

از پی آب حیات آمد فغانی سوی تو

همچنان لب تشنه آیا باز پس خواهد شدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت گل‌ها و بوی خوش آن‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که دیدن بلبلان در باغ به او اشتیاق می‌دهد. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که با ناز و کرم خود، به او توجه کند. همچنین می‌گوید که زیبایی معشوقه‌اش مانند نخل است که میوه‌اش برای دیگران دور از دسترس خواهد بود. شاعر همچنین بیان می‌کند که عشق و اشتیاق او به معشوقه‌اش آن‌قدر عمیق است که حتی اگر دلش بشکندو، از عشق او کوتاه نخواهد آمد. در ادامه، از خطراتی که ممکن است عاشقان را تهدید کند، سخن می‌گوید و به جست‌وجوی آب حیات می‌پردازد، در حالی که لب‌هایش همچنان تشنه‌اند. در مجموع، شعر به موضوع عشق، زیبایی و تشنگی عاطفی می‌پردازد.