شمارهٔ ۴۷۴ بابافغانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات و دغدغه‌های عاطفی و اجتماعی می‌پردازد. شاعر از رفتارهای منفی و بدگویی‌ها سخن می‌گوید و از طرفی می‌پرسد تا چه زمانی باید به این رفتارها ادامه داد. او از جنگ و صلح‌های بی‌نتیجه خسته است و خواهان قلبی صاف و بدون کینه است. در ادامه، به غم و ویرانی قلب خود اشاره می‌کند و از طرف دیگر، به تلاش برای کاهش غم و درد در دلش دعوت می‌کند. در نهایت، شاعر به تلخی سخن گفتن و تأثیراتش بر دلش می‌نگرد و به این نتیجه می‌رسد که با محبت و نزدیکی به یار می‌توان به آرامش رسید.