شمارهٔ ۱ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خاک سر کوی تو گشتن هوس ما
بر پای سگت بوسه زدن ملتمس ما
گر دم زدن ما بود از مهر تو چون صبح
صد شام سیه روز شود از نفس ما
در بادیه شوق تو چون راحله بندیم؟
ذکر ملک آید ز فغان جرس ما
با نیش غم و جسم ضعیف آه برآریم
سویت مگر این باد برد خار و خس ما
بیچارگی ما هوس چاره‌گران شد
تا تو شدی از لطف و کرم چاره‌گر ما
هرکس گه افتادگی آرد به کسی روی
ما رو به که آریم تویی چونکه کس ما
فانی صفتم روح کند سوی تو پرواز
ای از شکرستان تو قوت مگس ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساسات عمیق عشق و longing به محبوب را بیان می‌کند. او از هوس و آرزوی خود برای حضور در کنار معشوق صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که حتی در سختی‌ها و دردها، عشق به محبوب او را تسلی می‌دهد. شاعر همچنین به ضعف جسمی و بیچارگی خود اشاره کرده و می‌گوید که تنها محبوب است که می‌تواند به او کمک کند. در نهایت، او به زیبایی و شیرینی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که روح او در عشق به معشوق به پرواز درمی‌آید.