شمارهٔ ۱۳۷ - تتبع خواجه امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
رندان که عزم سیر به کوی مغان کنند
دین بهر می و چو مغبچه جوید چنان کنند
ایمان چو باختند به زنار زلف او
آنگه سبک نشاط به رطل گران کنند
سرخوش چو بهر عیش کله گوشه بشکنند
نقل طرب ز انجم هفت آسمان کنند
می از سفال دیر چو مستانه در کشند
خورشید زرنگار سپهرش کمان کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف رندان و حال و هوای آن‌ها در هنگام سفر به کوی مغان می‌پردازد. رندان که به میگساری علاقه‌مندند، دین و ایمان خود را برای لذت از نوشیدنی کنار می‌گذارند. آن‌ها با سرخوشی و شادی به جشن و شادی می‌پردازند و در جستجوی لذت از زندگی هستند. این ابیات به نوعی نقد جامعه و بیان آرزوهای آزاداندیشانه و شور و نشاط رندان در برابر محدودیت‌ها و قواعد اجتماعی است.