شمارهٔ ۱۳۸ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت زندگی و لذت بردن از لحظات می‌پردازد. شاعر می‌گوید تا زمانی که زنده‌ای، باده (نماد شادی و لذت) بنوش، چرا که پس از مرگ، فراموشی و خاک به سراغ انسان می‌آید. همچنین، اشاره می‌کند که کسانی که به فنا و زوال باور دارند، درد و سختی‌های عشق را بهتر می‌توانند تحمّل کنند. در نتیجه، زندگی را باید با شادی و عشق تجربه کرد.