شمارهٔ ۱۵۷ - تتبع خواجه امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش افرادی می‌پردازد که در سحرگاهان از دوستان و محبت یاری می‌جویند و با نوشیدن شراب، خماری را از خود دور می‌کنند. او به قدرت و شکوه پیر مغان اشاره می‌کند و این که چگونه آتش غیرت او بر آسمان تاثیر می‌گذارد. همچنین، شاعر به حالتی اشاره می‌کند که برخی افراد برای کشتن دیگران، چندین خون را نثار می‌کنند. او و رندان به جای پیروی از نصیحت‌های معمول، به دنیای رندی و میخواری می‌پردازند و آزادی و شادی را در میخانه جستجو می‌کنند. شاعر در نهایت به عدم ثبات و سرعت تغییرات در زندگی بشر اشاره دارد و می‌گوید که آرامش حقیقی در این دنیای فانی به سختی ممکن است.