شمارهٔ ۱۵۹ - تتبع خواجه امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی است، و شاعر به میخانه و رندان اشاره می‌کند. او به نوری که در میخانه می‌بیند و تأثیر آن بر دلش اشاره دارد. شاعر از بلای عشق و چشمان معشوق سخن می‌گوید که بر او فرود آمده و خوشی را از او گرفته است. در میکده، جمع رندان و صفای می‌به چشم می‌خورد و تقدیر را با رضا می‌پذیرد. در نهایت شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌پرسد که دشمن سیه‌روی چگونه به این عشق دست یافته است.