شمارهٔ ۱۶۸ - مخترع امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف حالاتی می‌پردازد که به واسطه می و نوشیدنی‌های مسکر به وجود می‌آید. ساقی زیبایی، فتنه‌ها و جنون‌هایی را در گردش ایام به وجود می‌آورد. او به هوش رندان اشاره می‌کند که با نوشیدنی ساقی مست می‌شوند. شاعر از درد دل و حسرت خود می‌گوید که به خاطر عشق و جذبه کسی که نمی‌تواند به او برسد، در می‌سوزد. شاعر همچنین به تفرقه‌های موجود در جامعه اسلامی و تأثیر دینی بر آن اشاره دارد، و اشاره به شاعری می‌کند که به مستی دچار شده و جریانات نامناسبی را به بار می‌آورد. در نهایت، او نتیجه‌گیری می‌کند که تنها راه حل، تسلیم به سرنوشت و دنیای فانی است. کل شعر به احساسات عمیق، عشق و ناامیدی پرداخته و تأکید بر تأثیرات می و مستی بر زندگی انسان دارد.