شمارهٔ ۱۸۵ - تتبع مولانا کاتبی امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دنبال لذت‌های دنیوی و نوشیدن شراب است و می‌خواهد چند قدم به سمت میکده بردارد. او به یاد روزهای خوب و خوشی که با دوستانش داشته، می‌اندیشد و از غم دوری از معشوق ناله سر می‌دهد. شاعر به این فکر می‌کند که در کنار دوستانش، بهترین لحظات را با باده‌نوشی سپری کنند و از عمر گران‌بهای خود بهره‌مند شوند. او همچنین به درد و رنج عشاق اشاره می‌کند و در نهایت، از پیر مغان می‌خواهد که در این دنیای فانی، بر مشکلات و کمبودها دامن نزنند.