شمارهٔ ۲۳۲ - تتبع شیخ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
به دو چشم یار اسیرم که همی زنند تیرم
به من غریب رحمی که به کافران اسیرم
چو بکوی و قد او شیفته ام اگر چه واعظ
دهدم ز روضه و حور فسانه کی پذیرم
اجلم رقیب و عمرم شده آن لب روان بخش
نه از آن بود گریزم نه ازین بود گریزم
من از آرزوی آن تیغ هلاک و او کشد غیر
بکشید جای آنست ز غیرت ار نمیرم
به من از تو جور ناید به کجا رسد وصالت
که ترا جناب عالی من زار بس حقیرم
چو به میهمانم آیی کشم آه و نیم جانی
که جزین متاع نبود ز قلیل و از کثیرم
پی یک نظر به کوی تو درآمدم چو فانی
نظری نهفته گه گه تو ز حال وامگیرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق عمیق و دوطرفه است. شاعر به چشمان یار خود اشاره می‌کند که او را اسیر کرده و تیر عشق در دلش نشسته است. او از غم و غصه‌هایش می‌گوید و ابراز می‌کند که حتی در برابر ناملایمات، از عشق به یارش فرار نمی‌کند. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقش اشاره کرده و می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند او را از عشقش دور کند. او همچنین حسرت و longing خود را برای وصال بیان می‌کند و نشان می‌دهد که هر لحظه بی‌خبر از حال یار، او را رنج می‌دهد. در نهایت، شعر احساسات عمیق از عشق و وابستگی را به تصویر می‌کشد.