شمارهٔ ۲۶۵ - تتبع میر امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از حافظ، به پیغام‌های عاشقانه و هشدارهای عمیق درباره عشق و زندگی اشاره دارد. شاعر به یک معشوقه (مغبچه) تأکید می‌کند که دل باید به غیر از او وابسته نباشد و از پرداختن به سرگرمی‌های بی‌مورد بپرهیزد. او همچنین از ساقی می‌خواهد که اگر آب زندگی را نیابد، به دنبال نوشیدنی‌های دیگر نرود. در ادامه، شاعر به زیبایی‌های باغ و می‌نوشی اشاره می‌کند و از ورود به عالم معاصران و پرهیز از عبور از رایج تقوا هشدار می‌دهد. شاعر در مورد دل‌های شکسته و رنجش از جور و ستم صحبت می‌کند و از معشوقه می‌خواهد که محبت و نازش را با افراط نشان ندهد. همچنین، اشاره می‌کند که نباید دیوانگان را از خود براند و باید بگذرد، و در نهایت از فانی بودن عشق می‌گوید و از معشوقه می‌خواهد که حال او را خراب نکند و او را بیشتر رسوا نکند.