شمارهٔ ۳۴ - مخترع امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
تو خوب و خلق تو خوب و تکلمت هم خوب
نبرده چون تو بخوبی کسی به عالم خوب
به حسن به ز پری آدمی گری برتر
نگشته مثل تو پیدا ز نسل آدم خوب
کشی بخوبی و جانبخشی از سخن که چو تو
نبوده الله الله مسیح مریم خوب
به دل محبت تو بیشتر شود هر دم
که بیشتر بنمایی به چشم هر دم خوب
انیس و همدم اگر هست خوب خوبتر است
که در جهان به کس افتد انیس و همدم خوب
به عالم آمده خوبان بسی و لیک چو تو
نبوده بر همه خوبان کسی مسلم خوب
ز خیل و مجمع خوبان به فانی بیدل
وفا و مهر بود خوب و ظلم و کین هم خوب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره ویژگیها و خوبیهای شخصی است که صحبت از او میشود. گفته میشود که او در زیبایی، سخن گفتن و خلق و خوی خود بینظیر است و هیچکس در عالم به خوبی او پیدا نشده است. محبت و دوستی او افزون بر محافل و دوستیها حس میشود و در مقایسه با دیگر خوبان، او بهطور خاصی متمایز است. به طور کلی، این متن ستایشی از شخصیت و ویژگیهای انسانی ملموس اوست که بر عشق و دوستی تأکید میکند.