نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ - مخترع امیرعلیشیر نوایی

امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

تو خوب و خلق تو خوب و تکلمت هم خوب

نبرده چون تو بخوبی کسی به عالم خوب

به حسن به ز پری آدمی گری برتر

نگشته مثل تو پیدا ز نسل آدم خوب

کشی بخوبی و جانبخشی از سخن که چو تو

نبوده الله الله مسیح مریم خوب

به دل محبت تو بیشتر شود هر دم

که بیشتر بنمایی به چشم هر دم خوب

انیس و همدم اگر هست خوب خوبتر است

که در جهان به کس افتد انیس و همدم خوب

به عالم آمده خوبان بسی و لیک چو تو

نبوده بر همه خوبان کسی مسلم خوب

ز خیل و مجمع خوبان به فانی بیدل

وفا و مهر بود خوب و ظلم و کین هم خوب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره ویژگی‌ها و خوبی‌های شخصی است که صحبت از او می‌شود. گفته می‌شود که او در زیبایی، سخن گفتن و خلق و خوی خود بی‌نظیر است و هیچ‌کس در عالم به خوبی او پیدا نشده است. محبت و دوستی او افزون بر محافل و دوستی‌ها حس می‌شود و در مقایسه با دیگر خوبان، او به‌طور خاصی متمایز است. به طور کلی، این متن ستایشی از شخصیت و ویژگی‌های انسانی ملموس اوست که بر عشق و دوستی تأکید می‌کند.