شمارهٔ ۷۸ - تتبع شیخ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
شام هجران مرا عکس رخ یار کجاست؟
بهر آن عکس می آئینه کردار کجاست؟
پی می داشتنم ساقی گل عارض کو
بهر بزم طربم ساحت گلزار کجاست؟
باعث رونق و سرمایه این بزم نشاط
مونس جان من آن دلبر دلدار کجاست؟
صبح وصلم به کجا وعده دهی ای همدم
شام هجران مرا از سحر آثار کجاست؟
ساقیا یک دو قدح بر ده و بیهوشم ساز
زان که در هجر چو می همدم و غمخوار کجاست؟
فانیا دیده به یاران ریایی مفکن
بایدت یار حقیقی تو بگو یار کجاست؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره فراق و دلتنگی شاعر برای یاری محبوبش است. شاعر در تیتری سوالاتی میپرسد و به دنبال نشانههایی از محبوب و لحظات خوشی که با او داشته، است. او از ساقی میخواهد تا برایش میریزد و او را بیهوش کند، چون در این زمان غم و دوری، هیچکس به جز می نمیتواند همدمش باشد. در نهایت، شاعر به یادآوری یار واقعی و حقیقی خود دعوت میکند و نگرانیاش را از داشتن یاران دروغین ابراز میکند.