شمارهٔ ۱ امیرعلیشیر نوایی
امیرعلیشیر نوایی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ز آشنایان آن قدر رنج و الم دیدم که نیست
میل آن اکنون که با خود نیز باشم آشنا
دل خراش و جان عنا بیند از ایشان گوئیا
هست یک نصف از خراش دل دگر نصف از عنا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که از آشنایان متحمل شده صحبت می‌کند و بیان می‌کند که دیگر تمایلی به آشنایی ندارد. او اشاره می‌کند که دل و جانش از رفتار این آشنایان آسیب دیده و به نوعی دوسوته شده است؛ یعنی بخشی از درد او ناشی از زخم‌ها و رنج‌هایی است که آشنایان به او وارد کرده‌اند.