شمارهٔ ۲۲ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف دنیا می‌پردازد که مانند کاروانسرایی است که همواره کاروان‌های جدیدی به آن وارد می‌شوند تا استراحت کنند یا غذا بخورند. این آمد و رفت مداوم باعث می‌شود که دنیا به مکانی ناپایدار و متغیر تبدیل شود، از این رو به آن کاروان‌سرا می‌گویند.