شمارهٔ ۲۸ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به فانیا (دوستی یا محبوبش) می‌گوید که اگر می‌خواهد شاد باشد، باید از وابستگی به مردم و توقعات آنها آزاد شود. زیرا طمع و وابستگی به دیگران همیشه باعث درد و رنج خواهد بود. او همچنین توصیه می‌کند که اگر رازی در دل داری، بهتر است آن را پنهان کنی، چون در این دنیا نمی‌توان به کسی اعتماد کامل کرد. در نهایت، شاعر به اهمیت آزادی تأکید می‌کند و می‌گوید که زندگی در آزادگی یک زندگی خوشایند خواهد بود.