شمارهٔ ۲۷ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به اهمیت عزت و ارزش‌های درونی اشاره می‌کند و می‌گوید که برای حفظ عزت خود باید از طمع و خواسته‌های مادی فاصله بگیرد. او به ضعف و ذلت گدایان اشاره می‌کند که به علت طمع خود بی‌اعتبار شده‌اند. همچنین، نور خورشید که مظهر روشنی و عظمت است، در صورتی که به بی‌اعتباری دچار شود، به سیاهی و ضعف می‌رسد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که درخشش و بزرگی افراد در اثر کرامت و عزت آنهاست.