شمارهٔ ۴۶ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در دیر مغان، پیش خدمت‌های خوش‌سروکار مرا با نوشیدنی مست کردند و بی‌پروا شدم. حالتی مخمور پیدا کردم، مانند کسی که روی زمین افتاده است. اما در این حال، کسی بخت من را نداشت و به لباس من توجهی نکرد.