شمارهٔ ۴۹ امیرعلیشیر نوایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل خود می‌گوید که از راه زهد و ترک دنیا فاصله بگیرد و در جهانی که به فنا می‌انجامد، زندگی کند. او تأکید می‌کند که به دنبال جز مطرب و شراب نباشد، ولذا از آنچه که خوشی و لذت‌بخشی می‌آورد، غافل نماند. این دعوت به لذت بردن از زندگی و لزوم توجه به چیزهایی که واقعی و زنده‌کننده هستند، پیام اصلی شعر است.