نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ - و ازوست فرخی سیستانی

فرخی سیستانی / قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای ترک حق نعمت عاشق شناختی

رفتی و ساختی ز جفا هر چه ساختی

کردار من به پای سپردی و کوفتی

گرد هوای خویش گرفتی و تاختی

با تو به دل چنان که توان ساخت ساختم

بر من ز حیله هر چه توان باخت باختی

نتوانی ای نگارین گفتن مراکه تو

از بندگان خویش مرا کم نواختی

گویا حدیث ما و توگفت، ای بت،آنکه گفت

«ای حق شناس رو که نکو حق شناختی »

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به احساسات عاشقانه و درد و رنج ناشی از جدایی اشاره شده است. شاعر از ترک معشوق و تأثیر منفی او بر زندگی‌اش می‌گوید و به تلاش خود برای ساختن رابطه‌ای عمیق با او اشاره می‌کند. همچنین، شاعر از بی‌مهری معشوق نیز گلایه دارد و به نوعی به این اشاره می‌کند که او به رغم شناختی که از عشق دارد، در عمل کم توجهی کرده است. در نهایت، به نوعی از حقایق عاطفی و شناخت درست اشاره می‌شود.