شمارهٔ ۶ - همو راست فرخی سیستانی
فرخی سیستانی / قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
طرب کنم که مرا جای شادی و طربست
مرا بدین طرب، ای سیدی دوسه سببست
یکی که کودک من با منست باده بدست
دگر که مطرب مارا نشاط با طربست
سدیگر آنکه شبست و حسودم آگه نیست
ز دل غلام شبم، ورچه روز به ز شبست
شراب هست و طرب هست و روی نیکو هست
بدین سه چیز جهان جای عشرت و لعبست
شراب ما ز دو چشمان بروی زرد چکید
رخان دوست همی لاله گون کند عجبست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از شادمانی و لذت زندگی سخن می‌گوید. او به سه دلیل خوشحال است: اول اینکه کودکش با اوست و باده در دست دارد، دوم اینکه موسیقی و طرب او را سرزنده کرده و سوم اینکه شب است و حسودان از دل او خبر ندارند. شاعر به خوشی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود شراب، طرب و چهره نیکو، دنیا جای شادی و خوش‌گذرانی است. او در نهایت به زیبایی چهره دوستش اشاره می‌کند که باعث شگفتی‌اش شده است.