شمارهٔ ۲۰ فرخی سیستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی‌های چهره و موی معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او موهای سیاه و خوشبو را به مشک تشبیه می‌کند و خط زیبای او را مایه زینت بیشتر صورتش می‌داند. در واقع، زیبایی معشوق به حدی است که زلف و خط او قادر به افزایش جلوه‌اش هستند.