فرخی سیستانی
زندگی‌نامهٔ فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌دانند تا جایی که گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کرده‌اند.
آثار فرخی سیستانی
شعرهای فرخی سیستانی
- شمارهٔ ۵۸ - در مدح امیرابواحمد محمد بن محمود غزنوی گوید — ای دل نا شکیب مژده بیار
- شمارهٔ ۶۱ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف و تهنیت ولادت پسری از وی — مرا بپرسید از رنج راه و شغل سفر
- شمارهٔ ۶۴ - درمدح عضدالدوله امیریوسف سپاهسالار برادر سلطان محمود — این هوای خوش و این دشت دلارام نگر
- شمارهٔ ۶۵ - نیز در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار برادر سلطان محمود گوید — همی نسیم گل آرد به باغ بوی بهار
- شمارهٔ ۶۲ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپهسالار برادر سلطان محمود — خیز تا هر دو بنظاره شویم ای دلبر
- شمارهٔ ۶۰ - نیز در مدح امیر یوسف سپهسالار گوید — سروی گر سرو ماه دارد بر سر
- شمارهٔ ۵۹ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین سپاهسالار — دوش متواریک بوقت سحر
- شمارهٔ ۶۳ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپهسالار گوید — هر که را مهتریست اندر سر
- شمارهٔ ۶۹ - نیز درمدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید — مرا با عاشقی خوش بود هموار
- شمارهٔ ۷۲ - نیز در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید — ماه دو هفته من برد مه روزه بسر
- شمارهٔ ۷۰ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود غزنوی گوید — بدین خرمی جهان، بدین تازگی بهار
- شمارهٔ ۷۳ - در ستایش سلطان مسعود غزنوی گوید — بدین خرمی و خوشی روزگار
- شمارهٔ ۶۷ - در مدح امیر یوسف سپاهسالار — ای پسر! جنگ بنِه، بوسه بیار
- شمارهٔ ۷۱ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید — ز بس پیچ و چین تاب و خم زلف دلبر
- شمارهٔ ۶۶ - در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین گوید — کاشکی کردمی از عشق حذر
- شمارهٔ ۶۸ - در مدح سلطان مسعود ولیعهد سلطان محمود گوید — ترک مه روی من از خواب گران دارد سر
- شمارهٔ ۷۴ - در مدح شمس الکفاة خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی — یکروز مانده باز زماه بزرگوار
- شمارهٔ ۷۶ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی و وزارت یافتن او بعد از عزل ٦ ساله — ای ترک همی باز شود دل بسرکار
- شمارهٔ ۷۷ - درمدح وزیر زاده جلیل ابوالفتح عبدالرزاق بن احمد بن حسن میمندی گوید — برفت یار من و من نژند و شیفته وار
- شمارهٔ ۸۱ - در مدح خواجه سید منصور بن حسن میمندی — ای دل ز تو بیزارم واز خصم نه بیزار
- شمارهٔ ۷۵ - نیز در مدح شمس الکفاة ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی وزیر گوید — تاخم می را بگشاد مه دوشین سر
- شمارهٔ ۸۰ - در مدح خواجه عمیدابوالحسن منصور گوید — شمار روزه همی برگرفت روزشمار
- شمارهٔ ۷۸ - در تهنیت عید فطر و مدح خواجه جلیل عبدالرزاق بن احمد بن حسن میمندی گوید — حدیث نوشدن مه شنیده ای به خبر
- شمارهٔ ۷۹ - در مدح امیر ایاز اویماق منظور و محبوب سلطان محمود گوید — غم نادیدن آن ماه دیدار