فرخی سیستانی
زندگی‌نامهٔ فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌دانند تا جایی که گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کرده‌اند.
آثار فرخی سیستانی
شعرهای فرخی سیستانی
- شمارهٔ ۱۱۳ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصر الدین سبکتگین — بگذرانیدی سپاه از رود هایی کز قیاس
- شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین گوید — همی بنفشه دمد گرد روی آن سرهنگ
- شمارهٔ ۱۱۱ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف بن ناصر الدین گوید — عشق نو و یار نوو نوروز و سر سال
- شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح محمد بن محمود بن ناصر الدین گوید — چه فسون ساختند و باز چه رنگ
- شمارهٔ ۱۱۰ - در مدح عضد الدوله امیر یوسف برادر سلطان محمود — همیشه گفتمی اندر جهان به حسن و جمال
- شمارهٔ ۱۰۶ - در مدح سلطان محمدبن سلطان محمود گوید — مرا سلامت روی تو باد ای سرهنگ
- شمارهٔ ۱۱۲ - در مدح امیر فخر الدوله ابوالمظفر احمدبن محمد والی چغانیان — تا خزان تاختن آورد سوی باد شمال
- شمارهٔ ۱۰۹ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود غزنوی گوید — تا گرفتم صنما وصل تو فرخنده به فال
- شمارهٔ ۱۱۹ - در مدح سلطان محمود غزنوی و تقاضا گوید — ای شهی کز همه شاهان چو همی در نگرم
- شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود غازی غزنوی — عید عرب گشادبه فرخندگی علم
- شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح سلطان محمد بن محمود غزنوی — دوش تا اول سپیده بام
- شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح امیر ابویعقوب یوسف برادر سلطان محمود — همی روم سوی معشوق با بهار بهم
- شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار گوید — ای ز سیمینه فکنده در بلورینه مدام
- شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف سپاهسالار گوید — گل بخندید و باغ شد پدرام
- شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح امیرابواحمد محمد بن سلطان محمود — مجلس بساز ای بهار پدرام
- شمارهٔ ۱۲۰ - در مدح میر ابو یعقوب عضدالدوله یوسف بن ناصر الدین — روز خوش گشت و هوا صافی وگیتی خرم
- شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصر الدین گوید — خداوند ما شاه کشورسِتان
- شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح خواجه ابواحمد تمیمی گوید — بفزوده ست بر من خطر قیمت سیم
- شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح سلطان ابو سعید مسعود بن محمود غزنوی — جشن سده و سال نو و ماه محرم
- شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح خواجه ابو سهل عراقی گوید — کی نشینیم نگارا من و تو هر دوبهم
- شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح خواجه سید ابوالطیب بن طاهر — بار بربست مه روزه و برکند خیَم
- شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی گوید — بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام
- شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح خواجه ابوسهل عبدالله بن احمد بن لکشن دبیر گوید — بر بناگوش تو ای پاکتر از در یتیم
- شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح یمین الدولة و امین الملة محمود بن ناصرالدین — بزرگی و شرف و قدر و جاه و بخت جوان