شمارهٔ ۱۱۸ فصیحی هروی
فصیحی هروی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
رمزی‌ست خط دوست که چون بخت سر‌آید
آب سیه از چشمه خورشید برآید
آهسته‌تر ای دیده گستاخ که آنجا
پروانه نهان از نظر بال و پر آید
چون ماهی ساحل طپد از آرزوی دل
زخمی که شهیدان ترا بر سپر آید
در مذهب ما بر لب تسلیم حرام‌ست
هر ناله که نشکفته ز باغ جگر آید
خاموش فصیحی که به یک ناله نیرزد
حسنی که در آغوش خیال و نظر آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به زیبایی و عمق احساسات انسانی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری همچون "چشمه خورشید" و "پروانه نهان"، به توصیف عشق و حسرت می‌پردازد. در اینجا، دیده‌ای بی‌صبر و پر از آرزوها نشان داده شده است و نشان می‌دهد که وجود عشق، همچون زخمی بر دل شهیدان، دردناک و شیرین است. شاعر به نوعی از ممنوعیت ابراز احساسات در عشق سخن می‌گوید و به خاموشی و سکوتی در برابر ناله‌های درون اشاره دارد که در واقع، نمایانگر عمق و زیبایی عشق است.