شمارهٔ ۱۲۶ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات متضاد زندگی اشاره دارد. شاعر از دل می‌خواهد که به جای غم، نشاط و شادی را انتخاب کند و دردها را به عنوان یادگاری نگه دارد. او به یاد لاله‌ای که داغ دل را به دوش می‌کشد، تأکید می‌کند که باید با وجود غم، شاداب و خرم باشد. شاعر اعتراف می‌کند که نمی‌تواند بدون غم زندگی کند و از دل می‌خواهد که این احساسات را به آرامی تحمل کند. همچنین، به یاد گذشته و لحظات خوش اشاره می‌کند و تأکید دارد که در عین حال نباید از یاد برد که زندگی پر از ناله و ماتم نیز هست. در نهایت، شاعر از دیگران می‌خواهد که این ناله‌ها و احساسات را به عنوان بخشی از زندگی نگه دارند.