شمارهٔ ۱۳ فصیحی هروی
فصیحی هروی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عشق کرم آموز در‌آمد ز در ما
صد قافله غم ریخت ز دل بر جگر ما
کاهل نظری بین که به صد جذب تجلی
هرگز نرسد تا سر مژگان نظر ما
ما ناله فروشان جرس محمل دردیم
جز ناله کسی نیست رفیق سفر ما
ما مرغ بهشتیم و ز پرواز نیفتیم
غم نامه گشایند گر از بال و پر ما
هر جا که بود داغ غمی کاش کند عشق
بر ذمه او فرض طواف جگر ما
ما شعله شمعیم ولی حیف که فردا
جز بر پر پروانه نیابند اثر ما
از ما بجز از ناله خونین اثری نیست
از ناله ما پرس فصیحی خبر ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مورد حس عمیق عشق و غم‌های ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر به توصیف احساسات خود می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق، درد و غم بسیاری به او داده است. او از پرواز مرغ بهشت سخن می‌گوید که با وجود مشکلات، هنوز پرواز می‌کند و در جستجوی خوشبختی است. ناله‌ها و حسرت‌هایش نمایانگر عمق درد و جان کندن اوست. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که از او تنها ناله و دلی پر از جراحت باقی مانده است. این شعر حاکی از پیچیدگی‌های عشق و تأثیر آن بر روح و روان انسان است.