شمارهٔ ۱۳۲ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت آزادگی و رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره می‌کند. او می‌گوید که باید از هوس‌ها فاصله گرفت و مانند گلی آزاد بود که به آب و رنگ (ظاهر) وابسته نیست. همچنین تاکید می‌کند که زیبایی‌های ظاهری نباید دل را فریب دهد و فرد باید در ناله‌ها و غم‌ها خوشنشین باشد. شاعر به دوره‌های خزان و بهار اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که در زمان ناراحتی مثل گل، باز به سمت زیبایی‌ها و شادی‌ها برگردیم. او همچنین به جنون و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که باید با صلح و جنگ به یادگیری ادامه دهیم. در نهایت، او از دردها و ماتم‌ها سخن می‌گوید که نباید به راحتی بیان شوند و از آن‌ها باید به صورت بی‌صدا یاد کرد.