شمارهٔ ۲۸ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تضاد و کشمکش‌های درونی شاعر است. او می‌گوید که توبه در دلش جایی ندارد و گوشش تنها به صدای شراب گوش می‌دهد. شاعر به معشوقه‌اش اشاره می‌کند که همچون صیادی وفادار است، اما هر پرنده‌ای نمی‌تواند در دام عشق گرفتار شود. او انتقاد می‌کند از افرادی که برای کینه‌ورزی‌های بیهوده دوزخ برپا می‌کنند و می‌گوید که درد دلش به راحتی با یک شعله تمام می‌شود. در نهایت، به معشوقه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که او شبیه یوسف در مصر است که راهی به دروازه‌های زیبایی ندارد و نمی‌داند که ارزش‌های واقعی چیست.