شمارهٔ ۸۲ فصیحی هروی
فصیحی هروی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز خواب آن چشم شهلا برنخیزد
که از هر گوشه غوغا برنخیزد
قیامت سوزد از سوز دل من
مگر این کشته فردا برنخیزد
جهانسوز آتشی را دل سپندست
کزو جز دود سودا برنخیزد
نیابد در دل امیدی که حسرت
پی تعظیمش از جا برنخیزد
به هرجا بگذرد نام فصیحی
چه شیونها کز آنجا برنخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احوالات دلbroken شاعر اشاره دارد. شاعر از خواب چشمان زیبای محبوبش صحبت میکند و میگوید که این خواب نمیتواند او را بیدار کند، زیرا غوغایی در دنیای اوست. دل او از عشق و حسرت میسوزد و تنها جرقهای در دلش به وجود آمده است که نمیتواند به امیدی تبدیل شود. شاعر از تاثیر نام محبوبش بر دل دیگران سخن میگوید و به گریه و شیونهایی که از نام او برمیخیزد، اشاره میکند. بهطور کلی، شعر احساسی عمیق و تلخ را از عشق و دلشکستگی به تصویر میکشد.