نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۵ فصیحی هروی

فصیحی هروی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

چه دانستم که رازم مو به مو اظهار خواهد شد

متاع روی دست هر سر بازار خواهد شد

مگر اعجاز حسن او کند بی سایه مژگان را

وگرنه زود روی نازکش افگار خواهد شد

به خار غم سپردم دامن جان و ندانستم

که از فیض بهار گریه[ای] گلزار خواهد شد

اگر اینست کیفیت فصیحی خون حسرت را

میان دیده و دل ماجرا بسیار خواهد شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و ناامیدی عاشق نسبت به عشق و گریزی از درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر به نوعی از راز عشق و افشا شدن آن اشاره می‌کند و از سختی‌های عشق و غم‌های موجود در آن می‌گوید. او اعتراف می‌کند که از غم‌هایش بی‌خبر بوده و درد و حسرت درونی‌اش افزایش یافته است. در نهایت، این شعر نشان‌دهنده پیچیدگی‌های عشق و تاثیرات عاطفی آن بر دل و جان انسان است.