شمارهٔ ۹۸ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ناامیدی و درد ناشی از عشق و جدایی اشاره دارد. شاعر به تصاویر شکست و ناکامی اشاره می‌کند، از جمله شکستن ناوک در دل، نفاق در چهره سیاره و نفس‌هایی که از بار بی‌تفاوتی می‌شکنند. او به فتنه جویی و سختی‌ها در عشق اشاره کرده و از ترس ناله‌هایش که دل را می‌شکند، سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که چه کسی شهید واقعی است و نگران از اینکه رنگ حیا در زیبایی‌ها شکسته شود.