نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۵ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

امشب که ز باغ حسن صد گل چیدیم

یک دم به مراد خود چو گل خندیدیم

صد شکر که از پس هزاران شب غم

یک صبح نشاط و روز عشرت دیدیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شگفتی و شادی خود پس از مدتها غم و اندوه صحبت می‌کند. او با همدلی دوستانه از باغ گل‌ها یاد می‌کند که جمع‌آوری کرده‌اند و لحظه‌ای شاد و لبخندزن را تجربه کرده‌اند. این شعر نماد امید و خوشبختی پس از سال‌ها دشواری و تلخی است.