شمارهٔ ۱۰۱ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
در عشق تو ناله پیشة ماست
گریه ورد همیشة ماست
از یک نگهش ز دست رفتیم
چشم تو هزار پیشة ماست
تا شیشة دل زدیم بر سنگ
هر جا پرییی به شیشة ماست
بیریشه شدیم سبز لیکن
هرجا نخلی ز ریشة ماست
صد کوه به نیم ناله کندیم
این معجز کار تیشة ماست
با ما تا عشق کار دارد
بیکاری کار و پیشة ماست
ماییم هزبر عشق فیّاض
عالم، دربسته بیشة ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت فردی اشاره دارد که حتی زمانی که پنهان است، جلوه او همچنان در دلها و افکار مردم مشخص است. شاعر میگوید هرچند معشوق به دلیل ناز و زیباییاش خود را از چشمها پنهان کرده اما رویدادهای عشق و دیوانگی ناشی از او آشکارا نمایان است. همچنین، او به شعلههای عشق و آرزوی پنهان در دلها اشاره میکند که نمیتوان آنها را پنهان کرد. در نهایت، شاعر از تأثیرات عمیق عشق و زیبایی معشوق بر زندگی و احساسات خود صحبت میکند و میگوید این تأثیرات همیشه مشهود و واضح هستند.