شمارهٔ ۱۰۷ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
شب آیینه از آن تا به سحر مهتاب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و آثار آن صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که معشوق، با زیبایی خویش، جان بیمار و حزین او را تسلی می‌دهد. شاعر از عشق و زیبایی‌های معشوق، مانند زلف و ابرو، می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که هرگز در زمان عشق به چین ابروی معشوق نپرداخته‌اند. در پایان نیز به نوعی اعلام می‌کند که شکرگزاری و قدردانی از معشوق به شیوه‌ای دیگر است و تفاوت‌هایی با شکایت دارد.