شمارهٔ ۱۰۸ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از عشق که جان در تن بیمار حزین است
معشوق مزلّف نفس باز پسین است
عمری صفت زلف و خط و خال تو کردیم
یک بار نگفتیم در ابروی تو چین است
می‌خواست مدام از لب ما شکر زند دم
صد شکر که آیین شکایت نه چنین است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، حسن محجوب به خطراتی که در زندگی وجود دارد اشاره می‌کند. او به شب و نور مهتاب اشاره می‌کند که می‌تواند نمایانگر زیبایی و همچنین خطرات باشد. شاعر از قدرت و توانایی خود در مواجهه با این خطرات سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تنها امید می‌تواند مفید باشد، در حالی که سفر در چنین شرایطی می‌تواند خطرناک باشد. در اینجا، مهتاب نمادی از زیبایی و خطر است.