شمارهٔ ۴۲۲ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساسات خود درباره جدایی و دوری از محبوبش اشاره می‌کند. او نمی‌خواهد که بوی پیراهن معشوقش احوالش را تحت تاثیر قرار دهد. شاعر بیان می‌کند که با عدم حضور معشوق، زندگی‌اش بی‌معنا شده و همچون گل که در بهار شکوفا می‌شود، او نیز در انتظار دیدار معشوق به سر می‌برد. همچنین او به تاثیرات منفی جدایی و غم‌هایی که در چهره‌اش به جا مانده، اشاره می‌کند و در انتها به این نکته می‌پردازد که حتی در شرایط ضعف و خوار بودن می‌توان به عزت دست یافت و این بی‌اعتباری‌ها شاید روزی به اعتبار تبدیل شوند.