نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۵ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به تابم روز از بی‌تابی اشک

نمی‌خوابم شب از بی‌خوابی اشک

شب عید وصالت همچو طفلان

کنم گلگون لباس آبی اشک

بود بر یاد عنّاب لب او

تبسّم گونة عنّابی اشک

به بال اضطراب دل زند پر

به مژگان جلوة سیمابی اشک

ز جوی ابرِ خونِ دل خورد آب

بهار گلشن شادابی اشک

چراغ خلوت شب‌های من بس

طلوع چهرة مهتابی اشک

ز گریه در جگر فیّاض خون نیست

منم لب تشنه از سیرابی اشک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره بلبل است که با نغمه‌ها و آوازهای خود زیبایی و شادی به طبیعت می‌آورد. بلبل در هنگام گذر از گل‌ها، پیغام بهار را به همراه دارد و با گریه و احساساتش، زندگی را در باغ و گلشن تازه می‌کند. او به گل‌ها داستان‌های شیرین و دلنشین می‌گوید و در عین حال، به یاد قفس و مشکلاتش ناله می‌کند. این شعر به زیبایی و امید به زندگی و طبیعت اشاره دارد.