شمارهٔ ۶۳۷ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
چه خواهد شد دو روزی جور کمتر می‌توان کردن
دو روزی با اسیران بلا سر می‌توان کردن
سرت گردم به رسم امتحان لطفی زیان می‌کن
اگر بهتر شود یک داغ دیگر می‌توان کردن
بگو قاصد از آن لب هر چه هم نشنیده‌ای با من
وگر آخر شود بازش مکرّر می‌توان کردن
ز دینم کرده‌ای بیگانه از یک لطف پنهانی
به لطف دیگرم یکباره کافر می‌توان کردن
تغافل پیشه کن فیّاض اگر رام خودش خواهی
به یک رم هر دو عالم را مسخّر می‌توان کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تأمل درباره سرنوشت و تقدیر می‌پردازد و به احساسات و غم‌های دل خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که باید در شرایط مختلف و در برابر قضا و قدر تحمّل و صبر کند. شاعر از روزگار ناخوش و عدم خوشی با خلق یاد می‌کند و احساس بی‌حوصلگی و غم دوری از محبوب را بیان می‌کند. همچنین، او به یاد گذشته و جوانی، ناکامی‌ها و آرزوهای خود اشاره دارد و از دردی که در دل دارد صحبت می‌کند. در نهایت، او نشان می‌دهد که در هر حالتی، سرنوشت و تقدیر بر او حاکم است و او باید به این واقعیت تن دهد.