شمارهٔ ۶۳۵ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به راه دیر سبکبار و بی‌حرج رفتن
صواب تر که گرانبار راه حج رفتن
به راستی نرود کارها همیشه ز پیش
گریوه طی نتوان کرد جز به کج رفتن
حضیض و اوج سپهر برین بود رمزی
که راه عشق نشاید به یک نهج رفتن
چو کام تلخ نگردد نمی‌شود شیرین
به راه صبر توان از پی فرج رفتن
اگر دعای قدح را ز برکنی فیّاض
ترا ضرر نباشد پی محج رفتن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی حالتی از عشق و آزمایش و دلدادگی میان عاشق و معشوق می‌پردازد. شاعر از قدرت عشق و تأثیرات آن یاد می‌کند، و به این موضوع اشاره دارد که اگر عشق به درستی تجربه شود، می‌تواند انواع دردها و عذاب‌ها را تحمل کرد. او در ضمن اشاره می‌کند که از طریق لطف و مهربانی، می‌توان به حل و فصل مشکلات و امتحانات زندگی پرداخت. در نهایت، تاکید می‌کند که با فهم و توجه، می‌توان به کنترل اوضاع و تسلط بر زندگی دست یافت.