شمارهٔ ۶۶۹ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به عهد زلف خوشت مشک ناب یعنی چه
به دور ماه رخت آفتاب یعنی چه!
شبی ز ساقی مجلس پیاله جستم گفت
به دور لعل لب من شراب یعنی چه!
ز نام عاشقی ای خضر هیچ شرمت نیست!
به کام تشنه لب عشق آب یعنی چه!
ز دور کام دل آنجا که چهره بنماید
درنگ اگر ننمایی شتاب یعنی چه
چه غفلت است که دارد ترا به بر فیّاض
چو مرگ در عقب تست خواب یعنی چه!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که جای او را در بهشت نگیرد و روز را به او ندهد. او دل سرگشته‌اش را نکوهش می‌کند و نگران آینده سیاه و تاریک خود است و به تیره بودن زلف معشوق اشاره می‌کند. در کل، این شعر بیانگر ناامیدی و حسرتی است که شاعر در رابطه با عشق و زندگی دارد.