شمارهٔ ۱۰۴ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و درد درونی خود می‌گوید و از یار سیاه‌چشمش می‌خواهد که حالش را نپرسد، زیرا او بیمار و رنجور است. او اشاره می‌کند که بیماران دیگر از حال یکدیگر خبر می‌گیرند، اما از یار خود، تنها آرزوی پرسش حالش را دارد.