شمارهٔ ۱۰۶ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عواطف عمیق فردی است که از فقدان علی رنج می‌برد و به هیچ قیمتی نمی‌خواهد یاد و باقی‌مانده او را به چیزی یا کسی دیگر بسپرد. او خاک علی را در چشمان خود حفظ کرده و این خاک را با هیچ چیز دیگری عوض نمی‌کند، حتی با آب زمزم. این اشعار نشان‌دهنده عشق و وابستگی عمیق به علی و زخم عاطفی ناشی از فقدان اوست.