ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۷۵ — همان زاد فرخ بدرگاه بر
- بخش ۷۶ — همی‌بود خسرو بران مرغزار
- بخش ۷۴ — بدانست هم زادفرخ که شاه
- بخش ۷۳ — بدان نامور تخت و جای مهی
- بخش ۴ — کنون شیون باربد گوش دار
- بخش ۳ — چو بشنید شیروی بگریست سخت
- بخش ۱ — چو شیروی بنشست برتخت ناز
- بخش ۲ — بدان نامور گفت پاسخ شنو
- بخش ۵ — هر آنکس که بد کرد با شهریار
- بخش ۶ — چو آوردم این روز خسرو ببن
- بخش ۱ — چو بنشست بر تخت شاه اردشیر
- بخش ۲ — پس آگاهی آمد به نزد گراز
- پادشاهی فرایین — فرایین چو تاج کیان برنهاد
- پادشاهی پوران دخت — یکی دختری بود پوران بنام
- پادشاهی آزرم دخت — یکی دخت دیگر بد آزرم نام
- پادشاهی فرخ زاد — ز جهرم فرخ زاد راخواندند
- بخش ۷ — دبیر جهاندیده را پیش خواند
- بخش ۵ — بفرمود تابرکشیدند نای
- بخش ۱ — چو بگذشت زو شاه شد یزدگرد
- بخش ۴ — چو بشنید سعد آن گرانمایه مرد
- بخش ۶ — فرخ‌زاد هرمزد با آب چشم
- بخش ۸ — یکی نامه بنوشت دیگر بطوس
- بخش ۳ — فرستادهٔ نیز چون برق و رعد
- بخش ۲ — عمر سعد وقاس را با سپاه