ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۵۴ — ازآن پس به آرام بنشست شاه
- بخش ۵۳ — چو پیروز شد سوی ایران کشید
- بخش ۴۹ — چوخراد برزین به خسرو رسید
- بخش ۵۱ — وزان پس جوان و خردمند زن
- بخش ۵۶ — چنین تا برآمد برین چندگاه
- بخش ۵۲ — ز لشکر بسی زینهاری شدند
- بخش ۵۵ — وزان پس بسوی خراسان کسی
- بخش ۵۰ — ازآن پس چو خاقان به پردخت دل
- بخش ۶۰ — چنین تا بیامد مه فرودین
- بخش ۵۷ — دوات و قلم خواست ناباک زن
- بخش ۵۹ — برآمد برین روزگاری دراز
- بخش ۵۸ — دو هفته برآمد بدو گفت شاه
- بخش ۶۲ — چو بر پادشاهیش شد پنج‌سال
- بخش ۶۱ — ازان پس چو گسترده شد دست شاه
- بخش ۶۴ — چویک ماه شد نامه پاسخ نوشت
- بخش ۶۳ — به قیصر یکی نامه فرمود شاه
- بخش ۶۵ - گفتار اندر داستان خسرو و شیرین — کهن گشته این نامهٔ باستان
- بخش ۷۰ — همی هر زمان شاه برتر گذشت
- بخش ۷۲ — کنون از بزرگی خسرو سخن
- بخش ۶۸ — ازان پس فزون شد بزرگی شاه
- بخش ۷۱ — از ایوان خسرو کنون داستان
- بخش ۶۷ — چو آگاهی آمد ز خسرو به راه
- بخش ۶۹ — کنون داستان گوی در داستان
- بخش ۶۶ — چنان بد که یک روز پرویز شاه