غزل شمارهٔ ۱۰۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به دنبال شراب و رهایی از غم و درد است. او از ساقی می‌خواهد که شراب را بیاورد تا از حالت خمار و ناتوانی خارج شود. صبر و شکیبایی او به پایان رسیده و او در اضطراب و نگرانی به سر می‌برد. او به جوانی و وصل معشوق اشاره می‌کند و از دوری و هجران گله‌مند است. شاعر همچنین از دلتنگی‌اش در دنیا و جستجوی شادی و روشنی سخن می‌گوید. او از مطرب می‌خواهد تا موسیقی بنوازد و دلش را با غزل‌ها تسکین دهد و در نهایت به دنبال کتابی است که دلش را بگشاید.